Jeśli jesteś obcokrajowcem, w większości wypadków potrzebujesz wizy, aby móc przebywać w Stanach Zjednoczonych.
Właściwie to, gwoli ścisłości, powinniśmy mówić o promesie wizowej, którą otrzymujesz w amerykańskiej placówce dyplomatycznej w swoim kraju, wizę sensu stricto dostaniesz (lub nie!) dopiero na lotnisku w USA. Promesa jedynie poświadcza, iż złożyłeś aplikację wizową w ambasadzie bądź konsulacie i że pracownik tychże instytucji uznał Cię za osobę mogącą wjechać do Stanów. Nie dalej jednak niż do tzw. port of entry, to dopiero tam Urzędnik Imigracyjny decyduje o tym czy pozwolić Ci na przebywanie na terenie USA.
To także On rozstrzyga o długości Twojego pobytu, nawet jeśli promesę wizową masz wystawioną na 10 lat. Często ludzie mylą te pojęcia i myślą o możliwości 10-letniego pobytu w Ameryce. Nic bardziej błędnego, ważność promesy pokazuje jedynie do kiedy możesz podjąć próbę wjazdu na teren USA. Nawet ostatniego dnia, ale nie później!
Na warszawskim lotnisku im. F. Chopina uruchomiony został Doradczy Program Imigracyjny, skierowany do pasażerów podróżujących Polskimi Liniami Lotniczymi LOT na trasach pomiędzy Warszawą a Newark, Nowym Jorkiem i Chicago. Podróżni udający się bezpośrednio do tych portów będą mogli przejść wstępną inspekcję, która określi czy dana osoba powinna spodziewać się odmowy prawa wjazdu na terytorium USA.
Istnieją dwie kategorie wiz amerykańskich: imigracyjne i nieimigracyjne.
Te pierwsze są przeznaczone dla osób, które zamierzają żyć w USA na stałe. Nieimigracyjne dotyczą ludzi, którzy chcą przebywać na terenie Stanów czasowo - w celach turystycznych, medycznych, studiować w tym kraju lub pracować przez pewien okres.
WIZY NIEIMIGRACYJNE:
Prawo amerykańskie wymaga, aby osoby starające się o wizę nieimigracyjną udowodniły, iż nie mają intencji emigracji do USA. Ustawa o imigracji mówi jednak, że każda osoba jest z góry uważana za potencjalnego imigranta do czasu, aż przekona konsula,
iż nim nie jest. Większość z tych aplikantów, którym odmówiono wydania wizy, nie była
w stanie spełnić tego wymagania.
Niestety, decyzja o przyznaniu lub odmowie przyznania wizy (zwłaszcza turystycznej) nie podlega jakimś trwałym i konkretnym zasadom. Częstymi bywają sytuacje, gdy osoby
o podobnej sytuacji, o takim samym "przygotowaniu" do spotkania z konsulem (tzn. posiadający takie lub inne dokumenty) otrzymują rozbieżne decyzje!
W gronie wiz nieimigracyjnych wyróżniamy ponad 80 różnych ich rodzajów,
my jednak zajmiemy się tymi, które są najczęściej spotykane i budzą największe zainteresowanie wśród naszego społeczeństwa:
Wizy B1/B2 (osoby udające się w celach biznesowych oraz turystycznych bądź w celu podjęcia leczenia)
Najczęściej zadawanymi pytaniami na rozmaitych forach są te dwa: "Jakie mam szanse na otrzymanie wizy turystycznej?", a także "Jak się przygotować do rozmowy, w jaki sposób przekonać konsula, jakie dokumenty zabrać ze sobą?".
Na pierwsze pytanie odpowiedzi nie ma i nawet pytać nie ma sensu! Jak już wspomniałem, otrzymanie promesy wizowej zależy od suwerennej, a często subiektywnej decyzji konsula. Wydaje się jednak, iż najważniejszym czynnikiem jest tzw. pierwsze wrażenie, które zrobimy, albo i nie zrobimy, na urzędniku amerykańskim. Dopiero w następnej kolejności wypadałoby postawić zawartość wniosku/-ów wizowych, a jeszcze dalej wartość dokumentów, które tak skrzętnie gromadziliśmy i przywieźliśmy do konsulatu w wielkiej torbie.
Przekonać konsula najpewniej może osoba zadbana (tak, tak, to nie żart, nawet takie sprawy trzeba czasami przypominać...), schludnie, ale nie nazbyt przesadnie elegancko ubrana, zachowująca spokój, opanowana, konkretnie odpowiadająca na zadawane pytania. Ja bym dodał jeszcze: sprawiająca wrażenie swobodnego stosunku do tego, czy wizę otrzyma, czy też nie.
Należy umówić się na spotkanie.
"Aby umówić się na rozmowę z konsulem należy zadzwonić pod numer 0701 77 44 00, który jest czynny od poniedziałku do piątku w godzinach 7:00 - 20:00. Koszt jednej minuty połączenia to 4,- PLN + 22% VAT (cena może zostać zmieniona bez uprzedzenia). Połączenie z tym numerem możliwe jest tylko z telefonów stacjonarnych z terytorium Polski, ale nie z aparatów na karty telefoniczne. Ponadto posiadacze telefonów komórkowych mogą dzwonić pod numer *740 94 00. Zanim Państwo zadzwonią należy przygotować paszport, papier i przybory do pisania."
Jest to jedyny sposób na uzyskanie możliwości spotkania z konsulem. Pod tym numerem można dowiedzieć się jaki rodzaj wizy jest dla nas najwłaściwszy, jakie dokumenty powinniśmy wziąć ze sobą, gdzie mamy się w ogóle stawić. Został bowiem przeprowadzony podział terytorialny i tak: osoby na stałe zameldowane w województwach: Dolnośląskim, Małopolskim, Opolskim, Podkarpackim, Śląskim powinny ubiegać się o wizę w Konsulacie Generalnym USA w Krakowie, natomiast osoby zameldowane na stałe w pozostałych województwach (Kujawsko-Pomorskim, Łódzkim, Lubelskim, Lubuskim, Mazowieckim, Podlaskim, Pomorskim, Świętokrzyskim, Warmińsko-Mazurskim, Wielkopolskim, Zachodniopomorskim) powinny ubiegać się o wizę w Ambasadzie USA w Warszawie.
Niektórzy chętni nie muszą umawiać się i stawiać na rozmowie z konsulem. Poza osobami, ubiegającymi się o wizy typu: A-1 lub A-2 (wizy rządowe), C-3 (tranzyt dyplomatyczny), G-1, G-2, G-3, G-4 (wizy do organizacji międzynarodowych, np. ONZ, MFW itp.), NATO 1-6 (urzędnicy, przedstawiciele i pracownicy NATO), są to również aplikanci, którzy ukończyli osiemdziesiąty rok życia, a w ciągu ostatnich dwóch lat nie otrzymali odmowy wydania wizy.
Do niedawna pracownik obsługujący ten numer telefonu pytał w jaki sposób petent ma
zamiar wypełnić wniosek - ręcznie czy elektronicznie, przy czym ta druga forma była korzystniejsza dla aplikanta (wypisujący ręcznie mogli się dostać na rozmowę tylko w piątki). Obecnie wszyscy muszą wypełniać wniosek DS-156 elektronicznie! Wszystkie informacje
i pomoc znajdujemy na stronie: http://polish.poland.usembassy.gov/visas/nonimmigrant_visas/niv_how_to_apply.html . Tam też podany jest link do elektronicznego wniosku DS-156. Należy szczególnie pamiętać o tym, aby nie używać polskich znaków i by w każdej rubryce wniosku wizowego była udzielona jasna, precyzyjna, słowna odpowiedź. Jeśli pytanie nas nie dotyczy, wyraźnie to zaznaczamy, wpisując "nie dotyczy" lub "brak". Najbezpieczniej jest wydrukować ów wniosek na dwóch kartkach, w Warszawie bywa, iż aplikacja zawarta na trzech kartkach jest przyjmowana, ale
w Krakowie już podobno nie. Poleca się także wydrukowanie wniosku na drukarce laserowej, natomiast w razie czego proponujemy nie panikować, jako że zawsze można skorzystać
z pomocy kawiarenek internetowych, także w okolicy konsulatów, w których można skorzystać z drukarki laserowej.
Mężczyźni w wieku 16-45 lat wypełniają również formularz DS-157.
Poza tym musimy dokonać wpłaty, która wynosi 100 USD. Trzeba jednak na bieżąco śledzić informacje zawarte na stronie ambasady USA, jako że zmianie ulega kwota podawana
w polskich złotych (PLN), a właśnie w tej walucie należy dokonać wpłaty. Obecnie (stan na 31 marca 2005 r.) jest to 300 PLN.
Numer konta ambasady: Ambasada USA 00-540 Warszawa Al. Ujazdowskie 29/31, Citibank Handlowy w Warszawie SA, nr konta: 33 10301508 0000000500350016.
Szczególnie poleca się dokonywanie wpłat za pośrednictwem Poczty Polskiej, która nie pobiera żadnych dodatkowych kosztów manipulacyjnych. Bardzo ważnym jest, żeby nie uiszczać wpłat za pośrednictwem innych podmiotów niż Poczta lub banki! Pokwitowanie powinno być dołączone do wniosku wizowego.
Obowiązkowo musimy również posiadać paszport, ważny przynajmniej sześć miesięcy ponad planowany pobyt w USA oraz zdjęcie, którego wymogi są bardzo dokładnie opisane:
musi być wykonane w ciągu ostatniego półrocza i przyklejone na wniosku wizowym;
wymiary: kwadrat o boku 5 cm;
czarno-białe lub kolorowe;
wykonane na jasnym, jednolitym tle;
twarz na fotografii musi mierzyć 3 cm od czubka głowy do podbródka;
wzrok i twarz muszą być skierowane prosto w obiektyw aparatu;
oboje uszu muszą być widoczne;
nie wolno fotografować się w ciemnych okularach, ani w nakryciu głowy, chyba że jest noszone z powodów religijnych - mimo to cała twarz musi być widoczna.
Posiadacze ważnych wiz amerykańskich w starych paszportach mogą podróżować do USA
z dwoma paszportami pod warunkiem, że wiza nie jest zniszczona i nie zmieniły się ich dane osobowe (np. nazwisko).
W umówionym dniu stawiamy się we właściwej sekcji konsularnej z odpowiednimi dokumentami, a w czasie rozmowy konsul decyduje czy możemy otrzymać "wizę wjazdową" do USA.
Osoby, które przyjdą na rozmowę z konsulem do Ambasady Stanów Zjednoczonych
w Warszawie spędzą w niej co najmniej kilka godzin.
Osoby w wieku od 14 do 79 lat obowiązkowo muszą poddać się procedurze pobrania odcisków palców wskazujących obu rąk.
Paszport z wizą zostaje wysłany pod nasz adres domowy za pośrednictwem firmy kurierskiej i trwa to od 5 do 10 dni roboczych. Tylko w wyjątkowych wypadkach - nagłej choroby lub śmierci członka rodziny w USA - można odebrać go tego samego lub następnego dnia osobiście.
Jeżeli osoba ubiegająca się o wizę nie kwalifikuje się do jej otrzymania, dostanie pisemne wyjaśnienie przyczyn odmowy wydania wizy, a jej paszport zostanie zwrócony na miejscu.
Osoba taka może się starać o przyznanie wizy ponownie nawet następnego dnia po odmowie, jednak Ambasada zaleca, aby osoby, którym wizy odmówiono, odczekały rok, zanim złożą nowy wniosek, chyba że zaszła istotna zmiana w ich sytuacji, aby ubiegać się o wizę wcześniej.
Jakie dokumenty, poświadczające silne związki z Polską, przygotować?
Najważniejszą kwestią jest uświadomienie sobie, że choćby najlepiej przygotowane
i najbardziej wiarygodne dokumenty stanowią raczej wzmocnienie psychiczne, niż rzeczywistą wartość. Rozmowa zazwyczaj trwa krótko, często pytania są zaskakująco nie związane ze sobą, a wiza jest przyznawana lub odmawiana na podstawie ogólnego wrażenia, jakie pozostawił po sobie aplikant. Nigdy nie należy samemu wychodzić z inicjatywą pokazywania dokumentów, a uczynić tak tylko i wyłącznie na prośbę konsula.
Jeśli jednak zależy nam na także takim przygotowaniu się do spotkania z konsulem, najczęściej kandydaci zabierają ze sobą zaświadczenia o zarobkach w pracy, akty własności wszelakiej, dokumenty poświadczające obowiązki kredytowe, wyciągi z kont, studenci powinni mieć w pogotowiu legitymację, indeks. Pamiętajmy, że to wszystko jest tylko teorią!
Na pewno nie zaszkodzi mieć ze sobą zaproszenie ze strony amerykańskiej w postaci Affidavit of Support - forma I-134.
Proszę pamiętać, iż tylko nasz sponsor, osoba, która wystawiała zaproszenie, ma prawo do zapytania konsula via e-mail co było powodem odmowy wydania wizy.
Osoby planujące wyjazd do Stanów Zjednoczonych w celach służbowych, tj. na spotkania naukowe lub biznesowe, konferencje, sympozja lub szkolenia muszą ustalić termin swojego spotkania z konsulem i stawić się na nie.
Aby ubiegać się o wizę typu "business" należy zgromadzić dokumenty wymagane
w przypadku starania się o wizę turystyczną oraz:
zaproszenie na papierze firmowym właściwej instytucji w Stanach Zjednoczonych;
pismo z polskiej firmy delegującej na wyjazd, w którym podane będą: stanowisko, staż pracy, wysokość wynagrodzenia oraz cel wizyty w USA osoby ubiegającej się o wizę;
dokumenty na temat polskiej firmy delegującej:
kserokopie regonu, wyciągu z rejestru handlowego bądź zezwolenia na działalność gospodarczą;
kserokopię ostatniej deklaracji do ZUS wykazującej ilość zatrudnionych osób wraz
z kserokopią przelewu na ZUS za ten miesiąc;
kserokopie przelewów podatkowych (VAT i dochodowy) firmy z ostatnich trzech miesięcy.
Jeżeli osoba ubiegająca się o wizę delegowana jest przez firmę o kapitale wyłącznie zagranicznym, wystarczy przedstawić tylko kserokopie regonu i wyciągu z rejestru handlowego.
Osoby planujące uczestnictwo w konferencji naukowej bądź wizytę w amerykańskiej uczelni lub instytucji naukowej, oprócz dokumentów standardowych muszą dostarczyć:
zaproszenie na papierze firmowym amerykańskiej instytucji zapraszającej lub pisemne potwierdzenie uczestnictwa w konferencji bądź sympozjum;
pismo z polskiej naukowej instytucji delegującej (np. uniwersytetu, instytutu badawczego itp.), w którym podane będą: stanowisko, staż pracy, wysokość zarobków oraz cel wizyty
w USA osoby wyjeżdżającej.
Uczestnicy imprez sportowych, oprócz dokumentów podstawowych, muszą dostarczyć :
zaproszenie od organizatorów zawodów, na którym wymienione są nazwiska wszystkich wyjeżdżających osób;
pismo od polskiego związku sportowego danej dyscypliny sportu, zawierające nazwiska wszystkich uczestników zawodów oraz określające ich rolę w reprezentacji;
udokumentowany przebieg kariery sportowej, np. wycinki prasowe, potwierdzone uczestnictwo w podobnych zawodach, stare paszporty, itp.
Wizy studenckie: F1, J1, M1
Prawdziwą Biblią na temat wiz studenckich jest strona Organizacji Studentów Polskich w Nowym Jorku: http://www.pso-usa.org/Polish/
"Wizy F-1 otrzymuje większość studentów zagranicznych w USA, przyznawane są one studentom uniwersytetów, college'ów, seminariów duchownych, uczniom szkół podstawowych i średnich oraz osobom kształcącym się na specjalnych kursach dokształcających (w tym językowych, np. intensywnych kursach angielskiego). Wizy F-1 są przeznaczone dla osób, które finansują swoją edukację same lub ze źródeł prywatnych (włącznie ze stypendiami uczelnianymi)."
Wiza J-1 przyznawana jest tym studentom, którzy otrzymali środki na studia od fundacji rządowych i prywatnych (np. stypendium Fulbrighta).
Wiza M-1 przeznaczona jest dla studentów szkół zawodowych i ogólnie nie-akademickich. Dostają ją studenci na przykład dwuletnich szkół technicznych i zawodowych (vocational schools and technical colleges).
Aby ubiegać się o wizę studencką, należy najpierw zostać przyjętym przez uczelnię (szkołę językową) w USA, otrzymać od uczelni formularz I-20 (lub DS-2019 w przypadku wizy J-1), potwierdzający ofertę przyjęcia na studia, oraz udowodnić posiadanie wystarczających środków finansowych na pokrycie kosztów czesnego i utrzymania w czasie studiów."
Będąc studentem full time można starać się o pracę na terenie campusu - maksymalnie 20 godzin tygodniowo w ciągu roku szkolnego i w pełnym wymiarze godzin w czasie wakacji oraz świąt. Legalna praca poza campusem należy do rzadkości.
Zanim będzie można rozpatrzeć wniosek o wizę F, M lub J, amerykańska uczelnia lub szkoła lub amerykańska instytucja zapraszająca musi potwierdzić przyjęcie osoby ubiegającej się
o wizę poprzez wprowadzenie danych zawartych w formularzu I-20 do systemu SEVIS
w Departamencie Stanu.
Studenci starający się o wizę na podstawie formularza I-20 wystawionego w dniu 01 września 2004 lub później będą musieli uiścić dodatkową opłątę za rejestrację w systemie SEVIS. Jest ona przeznaczona na pokrycie kosztów administrowania tym systemem. Jej wysokość wynosi 100 dolarów, jest bezzwrotna i musi być dokonana przed rozmową z konsulem
Warto dłużej zatrzymać się nad wizą J1, chyba najpopularniejszą obecnie wśród młodych mieszkańców Polski. Wiza ta została podzielona przez Departament Stanu na dwie grupy, a w nich wyróżniamy 13 kategorii.
Academic and Government Programs:
Government Visitor
International Visitor
Professor
Research Scholar
Students (Secondary and College/University)
Short-Term Scholar
Specialist
Teacher
Private Sector Programs:
Alien Physician
Au Pair
Camp Counselor
Summer Work/Travel
Trainee
Pierwszą grupę pokrótce scharakteryzowałem powyżej, więcej informacji znaleźć można na stronie Organizacji Studentów Polskich.
W drugiej grupie mieszczą się programy wyjazdowe bardzo popularne w naszym kraju. Każdego roku dziesiątki tysięcy studentów (i absolwentów) korzysta z Exchange Visitor Programs - edukacyjnych programów wymiany kulturowej. Każdy z nas napotyka plakaty, ulotki, reklamujące ofertę rozmaitych biur, zajmujących się organizacją tego rodzaju wyjazdów.
Bardziej dokładnym opisem wspomnianych programów zająłem się w innym miejscu. Teraz tylko wspomnę, iż podczas wizyty w ambasadzie obowiązuje posiadanie wniosków:
DS-156
DS-157
DS-158
Wizy pracownicze: H1B, H2B i inne
Wizy typu H przyznawane są profesjonalistom z odpowiednim doświadczeniem, profesjonalistom, pracownikom wykwalifikowanym oraz niewykwalifikowanym, a także praktykantom i stażystom.
Ten rodzaj wiz zarezerwowany jest dla osób pragnących przybyć do USA w celu podjęcia pracy na tymczasowym - a nie stałym - stanowisku.
Wiza H1B:
Wiza ta może być wydana na maksymalnie 6 lat, w momencie starania się o nią na nie dłużej niż 3 lata, następnie można ją przedłużyć. Nie ma natomiast przeszkód, aby starać się potem o wizy H, L, V lub o wizę imigracyjną.
Posiadacz wizy H1B jest na początku całkowicie zobowiązany do pracy u tego pracodawcy, który wystąpił z wnioskiem o przydzielenie wizy. Można zmienić pracodawcę, jeżeli nowy wypełni i złoży petycję I-129, a aplikant nie przebywał nawet jednego dnia nielegalnie na terenie USA.
Opłata, którą należy uiścić przy składaniu petycji wynosi obecnie 1500 USD. Sama Form I-129 powinna być złożona 6 miesięcy przed planowanym rozpoczęciem pracy. Aplikacje składa się od kwietnia do października, jednak z uwagi na bardzo szybkie wyczerpywanie się limitu wiz przyznawanych w danym roku fiskalnym, nie jest wykluczone, iż petycje złożone nawet w maju mogą nie zmieścić się w przewidzianej puli.
O wizę tę na pewno mogą się starać osoby, które legitymują się wyższym wykształceniem ("at least bachelor's degree or equivalent"), specjalizujący się w zawodach
z tej, wymienianej przez USCIS, grupy: "For example, architecture, engineering, mathematics, physical sciences, social sciences, medicine and health, education, business specialties, accounting, law, theology, and the arts are specialty occupations."
Wiza H2A oraz H2B:
O te rodzaje wizy H ubiegają się pracownicy rolni tymczasowi (H2A) oraz tymczasowi pracownicy nie związani z rolnictwem, ale bez konieczności legitymowania się specjalnymi umiejętnościami, co ma miejsce w wypadku wizy H1B.
Jest to praca tymczasowa, nie stała, warto sobie z tego zdać sprawę na samym początku. Generalnie coroczny nabór pracowników na ten rodzaj wizy wynika z braku odpowiedniej ilości osób do wykonywania prac różnego rodzaju, a nie wymagających specjalnych zdolności (mówiąc inaczej: prace, których Amerykanie nie chcą się podejmować).
Wiza ta jest ściśle powiązana z certyfikatem wydanym przez Departament Stanu, który określa czas pobytu, warunki, status i charakter pracy.
Wizę H-2B można otrzymać na maksymalnie 3 lata, zaś osoba ubiegająca się o nią otrzymuje ją na maksymalnie 1 rok z możliwością przedłużenia.
Na program ten można wyjechać nawet nie będąc studentem, ani uczniem żadnej ze szkół policealnych.
Również ten rodzaj wizy podlega limitom wydawanych co roku podatkowego (liczonego od października) promes i jak obserwujemy pula ta wygasa coraz szybciej.
WIZY IMIGRACYJNE:
Wiza narzeczeńska K1
Może ją otrzymać tylko i wyłącznie narzeczony/narzeczona obywatela USA. Jeżeli jednak osoby te nie spotkają się w przeciągu dwóch lat przed złożeniem petycji, prośba amerykańskiego obywatela zostanie oddalona.
dowód na posiadanie obywatelstwa USA (świadectwo urodzenia, paszport, Certificate of Naturalization lub Certificate of Citizenship);
Form G-325A Biographic Data Sheets (dla siebie oraz dla narzeczonej/narzeczonego);
jedno kolorowe zdjęcie własne oraz narzeczonej zrobione w ciągu około miesiąca przed złożeniem petycji;
jeżeli narzeczona/narzeczony lub osoba zapraszająca ma już za sobą związek małżeński, należy dostarczyć akt rozwodu (z tłumaczeniem na angielski), akt zgonu poprzedniego małżonka/małżonki lub świadectwo unieważnienia wcześniejszego związku;
Trzeba również umieć potwierdzić, iż nastąpiło spotkanie narzeczonych w ciągu ostatnich dwóch lat przed składaniem wniosku (mogą być to bilety lotnicze, zdjęcia, listy). Obywatelka/obywatel USA musi pisemnie opisać jak doszło do zapoznania się, w jaki sposób doszło do decyzji o zawarciu związku małżeńskiego, jakie mają narzeczeni plany dotyczące małżeństwa. Należy także udowodnić, iż ślub na pewno nastąpi w okresie 90 dni od wlotu narzeczonej/narzeczonego do USA. We wszystkich wymienionych tu wypadkach mowa oczywiście o dostarczaniu kopii tychże dokumentów.
Aktualna opłata za rozpatrzenie petycji I-129F wynosi 165 USD.
Rozmowa odbywa się w macierzystym konsulacie narzeczonej/narzeczonego. Osoba starająca się o przyznanie wizy narzeczeńskiej musi przynieść wszystkie wymagane przez konsula dokumenty. Najważniejszym z nich jest Affidavit of Support, czyli znana już ze starania się o wizę turystyczną forma I-134. Do tej formy powinny być dołączone dokumenty stwierdzające, że narzeczony jest w stanie wziąć odpowiedzialność finansową za swoją przyszłą żonę. Kolejnym niezbędnym dokumentem jest Form I-693, czyli raport medyczny, który może być wypełniony wyłącznie przez wyznaczonego z ramienia Ambasady lekarza.
Po przylocie do USA narzeczona/narzeczony ma 90 dni na wzięcie ślubu
i zatroszczenie się o zmianę statusu. Potrzebne do tego jest wypełnienie i złożenie petycji
I-485. Otrzyma wówczas również pozwolenie na pracę.
Można poślubić wyłącznie osobę, która zaproszenie wystawiła i podpisała. Absolutnie nie ma szans na przedłużenie ważności wizy K1.
Wizy loteryjne
Doroczny program loterii wizowej umożliwia uzyskanie karty stałego pobytu w USA osobom spełniającym proste lecz surowe warunki. Loteria odbywa się przy wykorzystaniu specjalnego komputera, a w jej wyniku wyłaniane są losowo osoby, które dzięki wygranej nabywają praw do ubiegania się o wizę imigracyjną. Powiadamianie zwycięzców o wygranej odbywa się drogą elektroniczną lub pocztową.
Pojawiają się głosy, że zakończona 7 stycznia DV-2006 mogła być ostatnią. Trudno zatem przewidzieć czy pisanie o tej możliwości otrzymania wizy imigracyjnej ma sens. Jednakże pisząc w dużym skrócie: aplikacje od dwóch lat są składane wyłącznie drogą elektroniczną
( http://travel.state.gov/visa/immigrants/types/types_1322.html). Ważną informacją jest ta, że losuje się zawsze o wiele większą ilość kandydatów niż zostanie przyznanych wiz, więc trzeba naprawdę bardzo się pospieszyć, gdy otrzyma się powiadomienie z Centrum Konsularnego
w Kentucky. Za złożenie wniosku on-line nie jest pobierana żadna opłata. Dopiero
w momencie powiadomienia o wygranej należy wnieść opłatę manipulacyjną oraz później opłaty wizowe (od 8 marca jest to 755 USD).
Permanent Resident Card:
Family-Based Immigration
Immediate Relatives - najbliżsi krewni, zaliczamy do tej grupy między innymi: współmałżonków obywateli USA; niezamężne/nieżonate dzieci obywateli USA, gdy nie ukończyły jeszcze 21 lat; rodziców obywatela USA, jeżeli ukończył już 21. rok życia; wdowy/wdowców po obywatelach USA, o ile małżeństwo trwało minimum 2 lata.
Liczba tych wiz jest nieograniczona.
First Preference - osoby niezamężne/nieżonate w każdym wieku, których przynajmniej jedno z rodziców jest obywatelem USA;
Second Preference - współmałżonkowie rezydentów oraz niezamężne/nieżonate dzieci
w wieku do 21 lat; niezamężne córki oraz nieżonaci synowie (w wieku powyżej 21 lat), których przynajmniej jedno z rodziców ma Green Card;
Third Preference - zamężne/żonate osoby w dowolnym wieku, których przynajmniej jedno z rodziców ma obywatelstwo amerykańskie;
Fourth Preference - siostry oraz bracia obywateli Stanów Zjednoczonych, przy czym obywatel musi mieć ponad 21 lat aby moc zacząć sponsorować;
Liczba wiz przyznawanych na podstawie wspomnianych preferencji jest ograniczona.
Employment-Based Immigration
First Preference - EB-1 Priority Workers - osoby o nieprzeciętnych zdolnościach, wybitne jednostki, np. zdobywcy Nagrody Nobla; wybitni profesorowie i badacze; managerowie oraz dyrektorzy międzynarodowych firm;
Second Preference - EB-2 - profesjonaliści z wykształceniem wyższym oraz osoby
o nieprzeciętnych zdolnościach;
Third Preference - EB-3 - profesjonaliści oraz wykwalifikowani i niewykwalifikowani pracownicy;
Fourth Preference - EB-4 - pracownicy religijni oraz inne kategorie osób zwanych special immigrants;
Fifth Preference - EB-5 - Immigration through Investment; indywidualni inwestorzy gotowi zainwestować 1000000 USD w business w USA (lub 500000 USD w regionie gdzie jest mały rozwój ekonomiczny, mało inwestorów).
Dostępnych jest 10000 tego rodzaju Zielonych Kart każdego roku.
Inni - np. uchodźcy, osoby starające się o azyl polityczny;
Zieloną Kartę można stracić za przestępstwa kryminalne (w tym za niepłacenie podatków), złamanie przepisów imigracyjnych, ponad roczny pobyt poza granica USA, jeśli nie mamy na to specjalnego zezwolenia.
Tym specjalnym zezwoleniem jest tzw. reentry permit (biały paszport). Można pozostać
w ten sposób poza granicami Ameryki przez okres 2 lat. Należy złożyć do USCIS petycję
I-131 i zapłacić 165 USD. Jeśli, nie posiadając białego paszportu, nie będziesz miał dobrego powodu (wytłumaczenia) faktu, że nie byłeś w stanie wrócić do Stanów w ciągu roku, wtedy możesz łatwo stracić Green Card.
Zdajemy sobie sprawę, że ten krótki opis nie wyczerpuje tematu i nie mówi wszystkiego
o każdej z tych wiz. W razie wszelkich pytań zapraszamy na FORUM, gdzie z pewnością otrzymacie fachowe i najświeższe informacje.
Tam także znajdziecie dokładne opisy rozmów z konsulem naszych uczestników Forum, zarówno w wypadku wizy turystycznej, wizy J1, jak i nawet wiz imigracyjnych.
Serdecznie polecamy również serwis EWIZA gdzie znajdziecie rozbudowane FORUM EWIZA dotyczące wiz turystycznych
